Διαβάστε: Επίδαυρος '25.Τι περιμένουμε ότι θα δούμε//Κάντε κλικ στις αντίστοιχες εικόνες.
Άποψη
Επιδαύρια 26. Στα χρόνια του Λούκου.
Πως λέμε: Στα χρόνια της χολέρας! Αντε και για να το απαλύνουμε: Στα χρόνια της υπομονής.
Όμως η υπομονή η δική μας αλλά και των θεατών των Επιδαυρίων σχεδόν εξαντλείται.
Τι ήταν ο Λούκος; Το έχουμε ξαναγράψει. Ένας μετριότατος χορευτής που πήγε Γαλλία, πλασαρίστηκε καλά, και ναι μεν δεν έκανε καριέρα χορευτή αλλά πήρε κάποιες θέσεις. Στην Ελλάδα μετά τη λαμπρή θητεία Κουρουπού, Μικρούτσικου, Κούκου έχουμε φτάσει στα 2005 που μετά την αφαίμαξη των δημόσιων πόρων για τους Ολυμπιακούς αγώνες η πολιτική ηγεσία δεν δίδει ούτε Ευρώ για πολιτισμό. Και πρέπει να βρεθεί διευθυντής Φεστιβάλ φθηνός που όμως να μη δημιουργήσουν πολιτικό κόστος οι επιλογές του. Κι από μηχανής θεός βρίσκει τον Γ. Λούκο. Που πλασάρει το παραμυθι του νεωτερισμού, του σύγχρονου σε αντιδιαστολή με το ξεπερασμένο. Ξεπερασμένο που, παρ' όλα αυτά, όταν αναβιώνονται παραστάσεις του, πχ του Κουν, συνυπάρχουν με διθυράμβους. Κι έχουμε την επέλαση των νεωτεριστών, των τάχα πρωτοπόρων. Κι έχουμε παραστάσεις στην Επίδαυρο που παίζονται μπροστά σε θεατές που στην πλειοψηφία τους δεν πλήρωσαν εισιτήρια, απλά προσκλήθηκαν. Κι έχουμε παραστάσεις που αντί για δις παίζονται άπαξ, μόνο το Σάββατο (πρόχειρα θυμάμαι τον Προμηθέα Δεσμώτη του Λυγίζου), λόγω απειροελάχιστης προσέλευσης-προπωλήσεων.
Στο Ηρώδειο ελάχιστα σημαντικά ονόματα, στον χώρο Πειραιώς 260, θίασοι που τους ξέρουν συγγενείς και φίλοι, αλλά συμπεριλαμβάνονται και μερικά σημαντικά ονόματα για να τους δώσουν αίγλη πχ θέατρο του Ηλιου (Μνουσκίν). Αλλα η προσελευση θεατών μεγάλη. Συγγενείς και φίλοι αλλά και πλήθος press vixtims. Γιατί σε όλα τα μεγάλα media δίνεται αφειδώς διαφήμιση και γράφονται διθύραμβοι. Κι έτσι κι ο Λούκος ζει καλά κι η κυβέρνηση αλλά και οι θεατες ζουν στο παραμυθι του εκσυγρονισμού και της πρωτοπορίας-εξ ου και το νεαρό της ηλικίας συνήθως των θεατών.
Τα χρόνια πέρασαν το έργο ολοκληρώθηκε χρειλαζονταν νέος άμισθος διευθυντής Και το όνομα αυτού: Γιαν Φαμπρ. Που όμως παραήταν προκλητικός. Λαϊκή επανάσταση και αποσύρεται, και στη θέση του ο Θεοδωρόπουλος.
Ανάσα. Ο εφιάλτης έμοιαζε να έχει περάσει. Υπήρχαν ακόμη κάποια ίχνη του παρελθόντος αλλά....
Στο Ηρώδειο ελάχιστα σημαντικά ονόματα, στον χώρο Πειραιώς 260, θίασοι που τους ξέρουν συγγενείς και φίλοι, αλλά συμπεριλαμβάνονται και μερικά σημαντικά ονόματα για να τους δώσουν αίγλη πχ θέατρο του Ηλιου (Μνουσκίν). Αλλα η προσελευση θεατών μεγάλη. Συγγενείς και φίλοι αλλά και πλήθος press vixtims. Γιατί σε όλα τα μεγάλα media δίνεται αφειδώς διαφήμιση και γράφονται διθύραμβοι. Κι έτσι κι ο Λούκος ζει καλά κι η κυβέρνηση αλλά και οι θεατες ζουν στο παραμυθι του εκσυγρονισμού και της πρωτοπορίας-εξ ου και το νεαρό της ηλικίας συνήθως των θεατών.
Τα χρόνια πέρασαν το έργο ολοκληρώθηκε χρειλαζονταν νέος άμισθος διευθυντής Και το όνομα αυτού: Γιαν Φαμπρ. Που όμως παραήταν προκλητικός. Λαϊκή επανάσταση και αποσύρεται, και στη θέση του ο Θεοδωρόπουλος.
Ανάσα. Ο εφιάλτης έμοιαζε να έχει περάσει. Υπήρχαν ακόμη κάποια ίχνη του παρελθόντος αλλά....
Αλλά τελικά αποδεικνύεται παρένθεση. Έρχεται η Κ. Ευαγγελάτου κι έχουμε μεταπτώσεις. Στο δε 260 απο το κακό στο χειρότερο. Υπαρχουν και ενδιαφέροντα πράγματα. Ιδιαίτερα στο κύκνειο άσμα της τελευταίας χρονιάς. Που έχουμε το θρίαμβο του Τερζόπουλου. Και πιο πριν του Τιάγο Ροντρίγκεζ. Άφησε κάποια πράγματα.
Και τώρα; Τώρα ο Μαρμαρινός. Από τη μια ειλικρινής κι ένθερμος θιασώτης του πειραματισμού. Σπάει τις συμβάσεις και την κοινοτυπία. Κι έχει ασχοληθεί με το αρχαίο δράμα. Θυμόμαστε πχ τις Ικέτιδες του Ευριπίδη που είχε ανεβάσει με Ολλανδούς. 'Ομως οι Επιδαύριες επιλογές της πρώτης χρονιάς έχουν στοιχεία που μοιάζουν αποπληρωμή γραμματίων πχ Καρατζάς με το Εθνικό που ναι μεν έχει την ευθύνη αλλά... Ή η Αντιγόνη σε... χοροθέατρο. Κι άλλα, ιδίως στο 260, ενώ και το Ηρώδειο πριν το κλείσιμο ήταν σχετικά φτωχό. Δεν ξέρω μηπως δεν ήταν δικός του ο προγραμματισμός ή ήταν της Ευαγγελάτου; Ελπίζουμε όμως στην επομένη χρονιά.
Και τώρα; Τώρα ο Μαρμαρινός. Από τη μια ειλικρινής κι ένθερμος θιασώτης του πειραματισμού. Σπάει τις συμβάσεις και την κοινοτυπία. Κι έχει ασχοληθεί με το αρχαίο δράμα. Θυμόμαστε πχ τις Ικέτιδες του Ευριπίδη που είχε ανεβάσει με Ολλανδούς. 'Ομως οι Επιδαύριες επιλογές της πρώτης χρονιάς έχουν στοιχεία που μοιάζουν αποπληρωμή γραμματίων πχ Καρατζάς με το Εθνικό που ναι μεν έχει την ευθύνη αλλά... Ή η Αντιγόνη σε... χοροθέατρο. Κι άλλα, ιδίως στο 260, ενώ και το Ηρώδειο πριν το κλείσιμο ήταν σχετικά φτωχό. Δεν ξέρω μηπως δεν ήταν δικός του ο προγραμματισμός ή ήταν της Ευαγγελάτου; Ελπίζουμε όμως στην επομένη χρονιά.
